رضا صادقی در این نوشته از تجربه و اضطراب خود در روزهای جنگ ایران و اسرائیل میگوید؛ از خاطرات کودکی در جنگ عراق تا نگرانی برای مردم تهران. او نقش توان موشکی ایران، نیروهای مسلح و سردارانی که جان خود را برای دفاع از کشور از دست دادند، در مقاومت ایران را برجسته میکند.